บทความทั้งหมด

ประกันบำนาญ 2569: รับเงินเท่าไร ลดหย่อนภาษีได้แค่ไหน และเลือกอย่างไร

ประกันบำนาญจ่ายเงินอย่างไร ต้องมีบำนาญเท่าไร และปีภาษี 2569 ลดหย่อนได้แค่ไหน พร้อมวิธีอ่านตารางผลประโยชน์ คิด IRR และเช็กผลของการเวนคืนก่อนตัดสินใจ

ประกันชีวิตแบบบำนาญ: เตรียมพร้อมสำหรับวัยเกษียณ

วันที่หยุดทำงาน เงินเดือนหยุดเข้าบัญชี แต่ค่าอาหาร ค่าน้ำไฟ และค่าดูแลสุขภาพยังเดินต่อทุกเดือน ประกันชีวิตแบบบำนาญออกแบบมาเพื่อช่วงนี้ สำนักงาน คปภ. อธิบายว่า เป็นสัญญาที่บริษัทจ่ายเงินเป็นงวดอย่างสม่ำเสมอเมื่อผู้เอาประกันมีอายุครบตามที่กรมธรรม์กำหนด และจ่ายไปจนเสียชีวิตหรือครบอายุที่กรมธรรม์กำหนด พูดง่าย ๆ คือคุณจ่ายเบี้ยตอนยังมีรายได้ แล้วรับเงินกลับเป็นงวดหลังเกษียณ ตราบที่ยังมีชีวิตอยู่

ช่วงปลายปี ประกันบำนาญมักถูกพูดถึงในฐานะตัวช่วยลดหย่อนภาษี ประโยชน์นี้มีจริง แต่สัญญาผูกเงินไว้หลายสิบปี คุณจึงควรรู้ก่อนว่าเงินจะเข้าเมื่อไร ช่วยปิดรายได้ที่ขาดได้แค่ไหน และถ้าเลิกกลางทางจะเสียอะไร

บทความนี้ใช้เกณฑ์ ปีภาษี 2569 คือเงินได้ปี 2569 ที่ยื่นแบบต้นปี 2570 ณ วันที่ 25 ตุลาคม 2569 ตัวเลขในกฎกระทรวง ฉบับที่ 126 ฉบับรวมแก้ไข และประกาศอธิบดีกรมสรรพากร ฉบับที่ 194 ยังตรงกับคู่มือกรอกแบบ ภ.ง.ด.91 ปีภาษี 2568 ใครที่ยังต้องยื่นหรือยื่นเพิ่มเติมสำหรับปีภาษี 2568 จึงใช้เกณฑ์เดียวกันได้ ส่วนตอนยื่นปีภาษี 2569 ควรตรวจกับคู่มือฉบับใหม่อีกครั้ง

คำถาม

คำตอบสั้น

เงินบำนาญจ่ายอย่างไร

จ่ายเบี้ยให้ครบก่อน แล้วรับเงินเป็นงวด เช่น ปีละครั้ง ตั้งแต่อายุที่สัญญากำหนด ซึ่งแบบที่ใช้สิทธิภาษีได้ต้องเริ่มจ่ายไม่ต่ำกว่าอายุ 55 ปี ไปจนถึงอายุสิ้นสุดของแบบ เช่น 85, 90 หรือ 99 ปี หากยังมีชีวิตอยู่

ลดหย่อนภาษีได้เท่าไร

เบี้ยบำนาญเข้าวงเงินประกันชีวิตทั่วไป 100,000 บาทที่ยังเหลือก่อน แล้วใช้เพิ่มได้อีกไม่เกิน 15% ของเงินได้พึงประเมินที่ต้องเสียภาษี และไม่เกิน 200,000 บาท ส่วนเพิ่มนี้เมื่อรวมกับเงินสะสมกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) กองทุนสงเคราะห์ครูโรงเรียนเอกชน กองทุนการออมแห่งชาติ (กอช.) และกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ (RMF) ต้องไม่เกิน 500,000 บาท

ประหยัดภาษีได้จริงเท่าไร

ยอดเบี้ยที่ใช้ลดหย่อนได้ คูณอัตราภาษีขั้นสูงสุดที่คุณเสีย ไม่ใช่ได้คืนเท่ายอดเบี้ย ถ้ายอดลดหย่อนข้ามหลายขั้น ให้คิดทีละขั้น

ต้องระวังอะไร

ถ้ายกเลิกกรมธรรม์เพื่อรับเงินคืน (เวนคืน) ในปีแรก ๆ อาจได้เงินคืนน้อยกว่าเบี้ยที่จ่ายไปมาก และถ้ากรมธรรม์ไม่เป็นไปตามเงื่อนไขที่ใช้สิทธิ ต้องยื่นภาษีเพิ่มเติมสำหรับปีที่เคยใช้สิทธิ พร้อมเงินเพิ่มที่คิดตามระยะเวลาที่ภาษีค้าง

ประกันบำนาญจ่ายเงินอย่างไร: ช่วงจ่ายเบี้ย ช่วงรอ และช่วงรับบำนาญ

ลองแบ่งสัญญาออกเป็นสามช่วง ช่วงแรกคือช่วงจ่ายเบี้ย คุณนำเงินจากรายได้หรือเงินก้อนที่มีอยู่มาจ่ายให้บริษัทตามกำหนด ช่วงที่สองคือช่วงรอ เกิดขึ้นเมื่อจ่ายเบี้ยครบแล้วแต่ยังไม่ถึงอายุรับเงิน บางแบบแทบไม่มีช่วงนี้ บางแบบรอนานกว่าสิบปี ช่วงที่สามคือช่วงรับเงินบำนาญ เมื่อถึงวันที่สัญญาระบุและคุณยังมีชีวิตอยู่ บริษัทจะจ่ายเงินเป็นงวดตามผลประโยชน์ของแบบนั้น

ตัวอย่างในบทความนี้ยกมาจากเอกสารของบริษัทประกันเอง เพื่อสาธิตวิธีอ่านเงื่อนไข ไม่ใช่คำแนะนำให้ซื้อ และไม่ได้เทียบว่าแบบใดดีกว่ากัน

ดูวันที่เงินเข้า ไม่ใช่แค่คำว่า "รับตั้งแต่อายุ 60"

หน้าผลิตภัณฑ์ AIA Annuity Sure ให้เลือกจ่ายเบี้ย 9 ปี หรือจ่ายจนถึงอายุ 60 ปี แล้วจ่ายบำนาญปีละครั้ง ครั้งละ 15% ของจำนวนเงินเอาประกันภัย ซึ่งคือยอดเงินที่ระบุในหน้าตารางกรมธรรม์และใช้เป็นฐานคำนวณบำนาญกับผลประโยชน์อื่น งวดแรกจ่ายในวันครบรอบปีกรมธรรม์ถัดจากวันที่อายุครบ 60 ปี และงวดสุดท้ายในวันครบรอบปีกรมธรรม์ถัดจากวันที่อายุครบ 90 ปี ถ้าเริ่มทำตอนอายุ 35 ปีและเลือกจ่าย 9 ปี เบี้ยงวดสุดท้ายจะอยู่ราวอายุ 43 ปี แล้วต้องรออีกราว 17 ปีกว่างวดแรกจะเข้า

ถ้าคุณออกจากงานก่อนวันที่บำนาญงวดแรกเข้า ช่วงนั้นต้องใช้เงินจากแหล่งอื่น และเมื่อบำนาญจ่ายปีละครั้ง คุณต้องแบ่งเงินก้อนนั้นใช้ให้พอทั้งสิบสองเดือน

15% ของทุน ไม่ได้แปลว่าผลตอบแทน 15%

ตัวเลขร้อยละในเอกสารขายประกันบำนาญหลายแบบคิดจากจำนวนเงินเอาประกันภัย ไม่ใช่จากเบี้ยที่คุณจ่าย ในตัวอย่างของโบรชัวร์ AIA Annuity Sure ผู้ชายอายุ 40 ปีมีจำนวนเงินเอาประกันภัย 1,700,000 บาท จ่ายเบี้ยปีละ 209,100 บาทจนถึงอายุ 60 ปี รวม 20 งวดเป็นเงิน 4,182,000 บาท แล้วรับบำนาญปีละ 15% ของทุน หรือ 255,000 บาท ตั้งแต่อายุ 60 ถึง 90 ปี รวม 31 ครั้ง เป็นเงิน 7,905,000 บาท

ยอดรับที่เกือบสองเท่าของเบี้ยต้องอ่านคู่กับเวลา ยอดนี้เกิดขึ้นจริงก็ต่อเมื่อคุณมีชีวิตรับเงินครบ 31 ครั้ง และเงินที่จ่ายตั้งแต่อายุ 40 ปีต้องรอหลายสิบปีกว่าจะกลับมา

ถ้าเสียชีวิตก่อน ผู้รับประโยชน์ได้อะไร

ในแบบตัวอย่างทั้งสองแบบของบทความนี้ ผลประโยชน์กรณีเสียชีวิตเน้นคืนเงินที่จ่ายไป มากกว่าทิ้งเงินก้อนใหญ่ให้ครอบครัว ในแบบของ AIA ถ้าเสียชีวิตก่อนเริ่มรับบำนาญ ผู้รับประโยชน์ได้จำนวนที่มากกว่าระหว่าง 110% ของเบี้ยหลักที่จ่ายมาแล้ว กับมูลค่าเวนคืน ซึ่งคือเงินที่บริษัทจะจ่ายคืนถ้าคุณขอยกเลิกกรมธรรม์ในปีนั้น ถ้าเสียชีวิตระหว่างรับบำนาญ จะได้จำนวนที่มากกว่าระหว่างเบี้ยที่จ่ายมาแล้วหักบำนาญที่รับไปแล้ว กับมูลค่าปัจจุบันของบำนาญที่บริษัทรับรองไว้หากยังรับไม่ครบ 15 ปี ตารางในโบรชัวร์จึงแสดงผลประโยชน์นี้ลดลงทุกปี จาก 3,927,000 บาทตอนอายุ 60 ปี เหลือ 102,000 บาทตอนอายุ 75 ปี แล้วไม่มีอีก ถ้ามีคนต้องพึ่งรายได้ของคุณ เช่น ลูกที่ยังเรียนหรือพ่อแม่ที่คุณดูแล ควรคำนวณทุนประกันชีวิตสำหรับคนเหล่านั้นแยกต่างหาก เพราะการเตรียมรายได้ให้ตัวเองตอนแก่กับการเตรียมเงินให้ครอบครัวเมื่อคุณไม่อยู่เป็นคนละโจทย์

เงินบำนาญที่รับรองกับเงินที่ขึ้นกับเงินปันผล

บางแบบมีทั้งบำนาญที่บริษัทรับรองและเงินที่อาจได้เพิ่มจากเงินปันผล แฮปปี้ เพนชั่น (มีเงินปันผล) ของกรุงเทพประกันชีวิต แยกสองส่วนนี้ให้เห็นชัด ในตัวอย่างแบบจ่ายเบี้ย 5 ปี ผู้หญิงอายุ 40 ปีจ่ายเบี้ยรวม 1,982,490 บาท ได้บำนาญที่รับรองรวมตลอดสัญญา 4,800,000 บาท ส่วน "เงินบำนาญเพิ่มพิเศษ" ซึ่งไม่รับรองการจ่ายแสดงไว้ 377,360 บาท 925,520 บาท และ 1,473,680 บาท หากผลตอบแทนการลงทุนเฉลี่ยเป็น 3%, 4% และ 5% ตามลำดับ โดยขึ้นกับเงินปันผล ณ วันครบรอบปีกรมธรรม์ที่อายุครบ 59 ปี

วิธีใช้ตัวเลขแบบนี้คือวางค่าใช้จ่ายจำเป็นไว้บนเงินส่วนที่รับรองเท่านั้น แล้วมองส่วนที่ไม่รับรองเป็นเงินที่อาจได้เพิ่ม ถ้าได้ก็ใช้กับเรื่องที่เลื่อนได้

ต่างจากประกันสะสมทรัพย์ตรงไหน

ตามคำอธิบายของ คปภ. ประกันสะสมทรัพย์จ่ายเงินเมื่อผู้เอาประกันมีชีวิตอยู่จนครบสัญญาหรือเสียชีวิตระหว่างสัญญา จึงเหมาะกับเป้าหมายเงินก้อนในวันที่กำหนด ส่วนประกันบำนาญเหมาะกับเป้าหมายเงินไหลเข้าประจำไว้จ่ายบิลหลังเกษียณ

ต้องมีเงินบำนาญเท่าไร: เริ่มจากรายได้ที่ยังขาดหลังเกษียณ

ก่อนถามว่าควรจ่ายเบี้ยปีละเท่าไร ให้ถามก่อนว่าหลังเกษียณคุณจะขาดรายได้ปีละเท่าไร คำตอบข้อนี้คือเป้าหมายของประกันบำนาญ ส่วนเบี้ยเป็นราคาที่ต้องจ่ายเพื่อไปถึงเป้าหมายนั้น ถ้าเริ่มจากเบี้ยก่อน คุณอาจได้บำนาญน้อยเกินไป หรือผูกเงินไว้มากเกินจำเป็น

สี่ขั้นตอนหาช่องว่างรายได้

ขั้นตอนนี้ดัดแปลงจากคู่มือวางแผนเงินหลังเกษียณของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ซึ่งให้เริ่มจากประมาณการค่าใช้จ่าย แล้วจึงสำรวจว่ารายได้หลังเกษียณจะมาจากช่องทางใด

  1. เขียนรายจ่ายหลังเกษียณด้วยราคาวันนี้ แยกรายการที่จะหายไป เช่น ค่าเดินทางไปทำงาน ออกจากรายการที่อาจเพิ่มขึ้น เช่น ค่าดูแลสุขภาพ คู่มือข้างต้นยกหลักคร่าว ๆ ว่าค่าใช้จ่ายหลังเกษียณจะอยู่ประมาณ 70–80% ของค่าใช้จ่ายต่อเดือนก่อนเกษียณ ใช้หลักนี้ตรวจว่าตัวเลขของคุณไม่ห่างความจริงเกินไป
  2. แปลงเป็นเงินในปีที่เกษียณ ธนาคารแห่งประเทศไทยอธิบายว่า เมื่อเกิดเงินเฟ้อ เงินเท่าเดิมจะซื้อของได้น้อยลง และปัจจุบันใช้กรอบเป้าหมายเงินเฟ้อทั่วไป 1–3% การใช้ 2% ต่อปีจึงเป็นสมมติฐานกลาง ๆ สำหรับทดสอบแผน ไม่ใช่การพยากรณ์ ลองคิดที่ 3% ด้วยเพื่อดูความต่าง
  3. หักรายได้ที่คุณมีสิทธิได้แน่นอน เช่น บำนาญจากงานหรือสิทธิที่ตรวจจำนวนแล้ว พร้อมจดว่าเริ่มและหยุดจ่ายเมื่อไร รายได้ที่ไม่แน่นอน เช่น ค่าเช่าที่อาจว่าง ไม่ควรนับเป็นรายได้พื้นฐาน
  4. ส่วนที่เหลือคือช่องว่างรายได้ต่อปี ตัวเลขนี้คือสิ่งที่ประกันบำนาญหรือเครื่องมืออื่นต้องช่วยเติม ยังไม่ใช่จำนวนเบี้ยที่ต้องซื้อ

ตัวอย่างการคำนวณ

สมมติวันนี้คุณอายุ 40 ปี วางแผนเกษียณตอนอายุ 60 ปี และคิดว่าหลังเกษียณจะใช้เงินเดือนละ 20,000 บาทถ้าคิดด้วยราคาวันนี้ เมื่อใช้เงินเฟ้อสมมติ 2% ต่อปีเป็นเวลา 20 ปี ค่าใช้จ่ายตอนอายุ 60 ปีจะเท่ากับ 20,000 × 1.02 ยกกำลัง 20 หรือประมาณ 29,700 บาทต่อเดือน ถ้าคุณตรวจสิทธิแล้วว่าจะมีรายได้จากแหล่งอื่นเดือนละ 12,000 บาทในปีนั้น ช่องว่างจะเท่ากับประมาณ 17,700 บาทต่อเดือน หรือราว 212,600 บาทต่อปี นี่คือขนาดของปัญหา ไม่ได้แปลว่าประกันต้องแก้ทั้งหมด

ช่องว่างยังไม่เท่ากันตลอดชีวิตหลังเกษียณ ลองแบ่งดูเป็นสามช่วง

ช่วงเวลา

เงินบำนาญจากประกัน

สิ่งที่ต้องเตรียมเพิ่ม

เกษียณแล้ว แต่งวดแรกยังไม่เข้า

ยังไม่มี

เงินสดพอใช้จนถึงวันที่บำนาญงวดแรกเข้า

ระหว่างรับบำนาญ

ได้ตามสัญญา ซึ่งหลายแบบเป็นจำนวนคงที่

แหล่งเงินที่โตตามค่าครองชีพ เพราะช่องว่างจะกว้างขึ้นทุกปี

หลังงวดสุดท้าย

ไม่มีอีก แม้คุณยังมีชีวิตอยู่

ทรัพย์สินหรือรายได้อื่นสำหรับช่วงอายุที่เกินกว่าสัญญา

เงินบำนาญคงที่ แต่ค่าครองชีพไม่คงที่

สมมติคุณให้ประกันบำนาญรับหน้าที่เดือนละ 10,000 บาท หรือปีละ 120,000 บาท ตอนอายุ 60 ปี ช่องว่างที่เหลือคือ 29,700 − 12,000 − 10,000 หรือประมาณ 7,700 บาทต่อเดือน ดูเหมือนใกล้ปิด แต่ถ้าค่าใช้จ่ายยังเพิ่มปีละ 2% ตอนอายุ 75 ปีจะกลายเป็นราว 40,000 บาทต่อเดือน หากรายได้อื่นยังเป็น 12,000 บาทและบำนาญยังเป็น 10,000 บาท ช่องว่างจะกลับขึ้นมาเป็น 18,000 บาทต่อเดือน อีกมุมหนึ่งคือเงิน 10,000 บาทตอนอายุ 75 ปี ซื้อของได้เท่ากับเงินประมาณ 7,430 บาทตอนอายุ 60 ปี

ตัวเลขนี้ไม่ได้บอกว่าประกันบำนาญไม่มีประโยชน์ แต่บอกว่าบำนาญจำนวนคงที่เหมาะกับการเป็น "พื้น" ของรายได้ ส่วนค่าครองชีพที่เพิ่มขึ้นในช่วงหลังต้องมีเงินอีกส่วนที่มีโอกาสเติบโตมารองรับ

แยกเงินก้อนออกจากงบรายเดือน และเลือกส่วนที่ให้ประกันรับ

ช่องว่างข้างต้นเป็นค่าใช้จ่ายประจำ ยังไม่รวมเหตุการณ์ใหญ่ เช่น ซ่อมบ้านหรือค่ารักษาพยาบาลก้อนใหญ่ ซึ่งต้องเตรียมแยกไว้ เพราะประกันบำนาญไม่ได้ทำหน้าที่ประกันสุขภาพ

วิธีคิดที่ใช้ได้จริงคือให้ประกันบำนาญรับส่วนที่คุณอยากให้แน่นอน เช่น ค่าอาหาร ค่าน้ำไฟ และค่าที่พัก แล้วให้เงินออมหรือการลงทุนอื่นรับส่วนที่ยืดหยุ่นกว่า เมื่อได้ตัวเลขแล้ว ให้วางเงินบำนาญในใบเสนอขายเทียบกับตารางสามช่วงข้างบน เพื่อดูว่าเติมช่องว่างได้แค่ไหนและเริ่มกับหยุดจ่ายตรงกับแผนหรือไม่ บทความนี้ไม่ครอบคลุมภาษีของเงินบำนาญที่ได้รับในแต่ละงวด ก่อนนับเงินบำนาญเป็นรายได้ใช้จ่ายเต็มจำนวน ให้ถามบริษัทประกันหรือกรมสรรพากรสำหรับแบบที่คุณพิจารณา

ประกันบำนาญลดหย่อนภาษีปี 2569 ได้เท่าไร และใช้วงเงินร่วมกับอะไรบ้าง

สิทธิภาษีของประกันบำนาญไม่ได้เป็นวงเงิน 200,000 บาทที่แยกอยู่ลำพัง เบี้ยบำนาญต้องผ่านวงเงินสามชั้นตามลำดับ และแต่ละชั้นใช้ร่วมกับรายการอื่น ตัวเลขด้านล่างมาจากประกาศอธิบดีกรมสรรพากร ฉบับที่ 194 ซึ่งรวมการแก้ไขโดยฉบับที่ 462 ที่ใช้ตั้งแต่ 1 มกราคม 2568 และกฎกระทรวง ฉบับที่ 126 ณ วันที่ 25 ตุลาคม 2569 ยังไม่พบการแก้ไขที่เปลี่ยนตัวเลขเหล่านี้สำหรับปีภาษี 2569

ลำดับการใช้วงเงิน

ลำดับ

วงเงิน

เบี้ยบำนาญเข้ามาอย่างไร

1. วงเงินประกันชีวิตทั่วไป

รวมไม่เกิน 100,000 บาท ใช้ร่วมกับเบี้ยประกันชีวิตแบบอื่น และเบี้ยประกันสุขภาพของตัวเองซึ่งใช้ได้ไม่เกิน 25,000 บาท

ถ้าวงเงินนี้ยังเหลือ เบี้ยบำนาญจะเติมส่วนที่เหลือก่อน

2. วงเงินบำนาญส่วนเพิ่ม

ไม่เกิน 15% ของเงินได้พึงประเมินที่ต้องเสียภาษีในปีนั้น (รายได้ก่อนหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน) และไม่เกิน 200,000 บาท

ใช้กับเบี้ยบำนาญที่เหลือจากลำดับ 1

3. วงเงินรวมกลุ่มออมเพื่อเกษียณ

ไม่เกิน 500,000 บาท

ยอดในลำดับ 2 รวมกับเงินสะสมกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (PVD) กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) กองทุนสงเคราะห์ครูโรงเรียนเอกชน กองทุนการออมแห่งชาติ (กอช.) และค่าซื้อกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ (RMF)

ลำดับนี้มาจากคู่มือกรอกแบบ ภ.ง.ด.91 ของกรมสรรพากร ซึ่งให้ใช้สิทธิเบี้ยประกันชีวิตแบบอื่นให้เต็ม 100,000 บาทก่อน แม้ไม่ได้จ่ายเบี้ยประกันชีวิตแบบอื่นเลย แล้วจึงนำส่วนที่เหลือไปกรอกในช่องเบี้ยประกันชีวิตแบบบำนาญ หน้าคำถามคำตอบของกรมสรรพากร ก็ระบุรายการในกลุ่ม 500,000 บาทไว้ตรงกัน ถ้าคุณมีทั้งประกันชีวิตแบบอื่นและประกันสุขภาพของตัวเอง ให้รวมเบี้ยทุกฉบับก่อน แล้วจึงดูว่าวงเงินแรกเหลือให้เบี้ยบำนาญเท่าไร

ผลคือเบี้ยบำนาญลดหย่อนได้สูงสุดปีละ 300,000 บาท แต่จะได้เต็มจำนวนก็ต่อเมื่อวงเงินประกันชีวิตทั่วไปยังว่างทั้ง 100,000 บาท มีเงินได้พึงประเมินสูงพอให้ 15% ถึง 200,000 บาท คือประมาณ 1,333,334 บาทขึ้นไป และกลุ่ม 500,000 บาทยังมีที่ว่าง

กรมธรรม์ต้องมีลักษณะแบบไหน

ไม่ใช่ทุกแบบที่มีคำว่า "บำนาญ" หรือ "เกษียณ" ในชื่อจะใช้สิทธินี้ได้ ประกาศฉบับที่ 194 และคู่มือกรอกแบบกำหนดว่า

  • เป็นเบี้ยประกันชีวิตแบบบำนาญของตัวคุณเอง เกณฑ์นี้ไม่ครอบคลุมกรมธรรม์ที่คุณจ่ายเบี้ยให้พ่อแม่หรือลูก ส่วนกรณีคู่สมรสที่ไม่มีเงินได้มีกติกาแยกด้านล่าง
  • เป็นกรมธรรม์ประกันชีวิตแบบบำนาญที่มีกำหนดเวลาตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป
  • ทำกับบริษัทที่ประกอบกิจการประกันชีวิตในราชอาณาจักร
  • จ่ายบำนาญเป็นงวดอย่างสม่ำเสมอตามการมีชีวิตอยู่ และจะรับรองจำนวนงวดที่แน่นอนไว้ด้วยก็ได้
  • ตั้งแต่ 1 มกราคม 2568 บำนาญงวดแรกจ่ายเป็นเงินก้อนได้ แต่ไม่เกิน 30% ของจำนวนเงินเอาประกันภัย ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากร ฉบับที่ 462 ในราชกิจจานุเบกษา
  • จ่ายบำนาญในช่วงอายุตั้งแต่ 55 ปีขึ้นไป ถึงอายุ 85 ปีหรือนานกว่านั้น
  • ผู้เอาประกันต้องจ่ายเบี้ยครบก่อนเริ่มรับบำนาญ
  • มีหลักฐานจากบริษัทรับรองว่าเป็นเบี้ยประกันชีวิตแบบบำนาญ

ถ้าเห็นโฆษณาว่า "รับบำนาญก้อนแรก 30%" แบบนั้นยังเข้าเกณฑ์ได้ตามข้อนี้ แต่ 30% คิดจากจำนวนเงินเอาประกันภัย ไม่ใช่จากเบี้ย และถ้าแนบสัญญาเพิ่มเติมไว้ ให้ดูว่าบริษัทแยกเบี้ยส่วนนั้นออกหรือไม่ เช่น หน้าผลิตภัณฑ์ AIA Annuity Sure ระบุว่าเบี้ยที่ลดหย่อนในหมวดบำนาญไม่รวมเบี้ยของสัญญาเพิ่มเติม

แจ้งบริษัทให้ส่งข้อมูล และตรวจใน My Tax Account

กรมธรรม์บำนาญที่เริ่มทำตั้งแต่ 1 มกราคม 2563 ต้องแจ้งบริษัทว่าต้องการใช้สิทธิยกเว้นภาษี แล้วบริษัทจะส่งข้อมูลเบี้ยให้กรมสรรพากรทางอิเล็กทรอนิกส์ภายในวันที่ 7 มกราคมของปีถัดไป ถ้ายังไม่ได้แจ้ง กรมสรรพากรตอบไว้ว่าให้แจ้งบริษัทภายหลัง แล้วให้บริษัทส่งข้อมูลเพิ่มเติม (คำตอบนี้ของกรมสรรพากรเป็นกรณีเบี้ยประกันสุขภาพ ให้ถามบริษัทว่าแบบบำนาญรับแจ้งภายหลังได้หรือไม่ และอย่ารอจนใกล้ยื่นแบบ) ช่วงยื่นแบบ คุณตรวจได้ใน My Tax Account ของกรมสรรพากร ซึ่งแสดงข้อมูลเบี้ยประกันชีวิต เบี้ยประกันชีวิตแบบบำนาญ และเบี้ยประกันสุขภาพที่บริษัทส่งมาโดยได้รับความยินยอมจากคุณ ถ้าตัวเลขไม่ถูกต้อง ให้ติดต่อบริษัทประกันเพื่อแก้ไข

ถ้าคู่สมรสไม่มีเงินได้และเป็นสามีภริยากันตลอดปีภาษี คุณหักเบี้ยประกันบำนาญของคู่สมรสได้ตามที่จ่ายจริง แต่รวมกับเบี้ยประกันชีวิตของคู่สมรสแล้วไม่เกิน 10,000 บาท

ตัวอย่างที่ 1: เบี้ยบำนาญเข้าวงเงินไหนบ้าง

สมมติปี 2569 คุณมีเงินเดือนรวม 1,200,000 บาท จ่ายเบี้ยประกันชีวิตแบบสะสมทรัพย์ 40,000 บาท จ่ายเบี้ยประกันบำนาญ 150,000 บาท และมีเงินสะสมกองทุนสำรองเลี้ยงชีพรวมกับค่าซื้อ RMF อยู่แล้ว 110,000 บาท

  1. วงเงินประกันชีวิตทั่วไปเหลือ 100,000 − 40,000 = 60,000 บาท เบี้ยบำนาญ 60,000 บาทแรกเข้าช่องนี้
  2. เบี้ยบำนาญที่เหลือ 90,000 บาท เพดานบำนาญคือ 15% ของ 1,200,000 บาท เท่ากับ 180,000 บาท ซึ่งไม่เกิน 200,000 บาท จึงใช้ได้ทั้ง 90,000 บาท
  3. กลุ่มออมเพื่อเกษียณรวมเป็น 90,000 + 110,000 = 200,000 บาท ยังไม่เกิน 500,000 บาท ขั้นนี้นับเฉพาะเบี้ยบำนาญส่วนที่เกินวงเงินแรก แบบเดียวกับตัวอย่างการคำนวณของกรมสรรพากร

คุณจึงใช้เบี้ยบำนาญลดหย่อนได้ครบ 150,000 บาท

การลดหย่อนช่วยลดเงินได้สุทธิ คือเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนทั้งหมดที่ใช้คำนวณภาษี ไม่ได้คืนเงินเท่ายอดเบี้ย ลองคิดต่อจากตัวอย่างเดิม โดยสมมติว่าไม่มีรายการลดหย่อนอื่นนอกจากที่ระบุ ค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนส่วนตัวคิดตามคู่มือกรอกแบบ ภ.ง.ด.91 ปีภาษี 2568

รายการ

บาท

เงินเดือนทั้งปี

1,200,000

หักค่าใช้จ่าย 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท

−100,000

หักค่าลดหย่อนส่วนตัว

−60,000

หักเบี้ยประกันชีวิต

−40,000

หักเงินสะสมกองทุนสำรองเลี้ยงชีพและค่าซื้อ RMF

−110,000

เงินได้สุทธิก่อนหักเบี้ยบำนาญ

890,000

หักเบี้ยบำนาญ

−150,000

เงินได้สุทธิหลังหักเบี้ยบำนาญ

740,000

ตามอัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาของกรมสรรพากร ส่วนที่เกิน 750,000 บาทถึง 1,000,000 บาทเสียภาษี 20% และส่วนที่เกิน 500,000 บาทถึง 750,000 บาทเสีย 15% ยอดลดหย่อนครั้งนี้ข้ามสองขั้น จึงต้องคิดทีละขั้น ส่วนจาก 890,000 ลงมาถึง 750,000 บาท คือ 140,000 บาท ลดภาษีได้ 140,000 × 20% = 28,000 บาท อีก 10,000 บาทที่ลงไปถึง 740,000 บาทอยู่ในขั้น 15% ลดได้ 1,500 บาท รวมภาษีที่ลดลงประมาณ 29,500 บาท ไม่ใช่ 30,000 บาทอย่างที่ได้ถ้าคูณ 20% ทั้งก้อน ถ้าเงินได้สุทธิอยู่ในขั้น 5% การลดหย่อนเท่ากันจะช่วยได้ไม่เกิน 7,500 บาท และเงินได้สุทธิ 150,000 บาทแรกได้รับยกเว้นภาษีอยู่แล้ว ถ้าเงินได้สุทธิไม่เกินเท่านี้ ประโยชน์ทางภาษีจะเป็นศูนย์

ตัวอย่างที่ 2: ซื้อเบี้ยเท่าไรจึงลดหย่อนได้เต็ม

สมมติเงินได้ทั้งปี 600,000 บาท ยังไม่มีเบี้ยประกันชีวิตหรือประกันสุขภาพอื่น และกำลังดูแบบจ่ายเบี้ยปีละ 300,000 บาท วงเงินประกันชีวิตทั่วไปรับได้ 100,000 บาท วงเงินบำนาญส่วนเพิ่มรับได้ 15% ของ 600,000 บาท คือ 90,000 บาท รวมใช้สิทธิได้ 190,000 บาท อีก 110,000 บาทของเบี้ยปีนั้นไม่ได้ช่วยลดภาษี สูตรคร่าว ๆ คือ เบี้ยบำนาญที่ลดหย่อนได้เต็ม = วงเงินประกันชีวิตทั่วไปที่ยังว่าง + ค่าที่น้อยที่สุดในสามค่านี้ คือ 15% ของเงินได้, 200,000 บาท หรือที่ว่างที่เหลือในกลุ่ม 500,000 บาท

จ่ายเบี้ยแบบไหนดี: งบรายปี สภาพคล่อง และผลของการเวนคืนก่อนกำหนด

จ่ายสั้น จ่ายยาว หรือจ่ายครั้งเดียว

จ่ายเบี้ยระยะสั้น เช่น 5 ปี ทำให้ภาระจบเร็ว แต่เบี้ยแต่ละปีสูง และเงินถูกผูกไว้นานในช่วงรอ ตัวอย่างแบบจ่าย 5 ปีของกรุงเทพประกันชีวิตมีเบี้ยรวม 1,982,490 บาท เฉลี่ยปีละ 396,498 บาท เกินเพดานลดหย่อนสูงสุดที่เป็นไปได้ในหนึ่งปีคือ 300,000 บาท แม้วงเงินทุกชั้นยังว่าง ก็จะมีเบี้ยราว 96,500 บาทต่อปีที่ไม่ได้ช่วยลดภาษี

จ่ายเบี้ยยาว เช่น จนถึงอายุ 60 ปี เบี้ยต่อปีต่ำกว่าและกระจายสิทธิลดหย่อนไปได้หลายปี แต่ต้องจ่ายต่อเนื่องตลอดชีวิตการทำงานที่เหลือ ซึ่งอาจมีช่วงเปลี่ยนงานหรือรายได้ลด

จ่ายครั้งเดียว เหมาะกับคนที่มีเงินก้อนและไม่ต้องใช้เงินนั้นอีกนาน แต่สิทธิลดหย่อนเกิดเฉพาะปีที่จ่าย และไม่เกินเพดานของปีนั้น เบี้ยส่วนที่เกินจึงไม่ได้ประโยชน์ทางภาษี

ก่อนเซ็น ลองถามตัวเองว่าเบี้ยมาจากเงินส่วนไหน ถ้าต้องพึ่งโบนัส ให้คิดถึงปีที่โบนัสน้อยหรือไม่มี ถ้ารายได้ลดลงหนึ่งในห้า คุณยังจ่ายได้โดยไม่ต้องกู้หรือไม่ และแยกเงินสำรองฉุกเฉินไว้ต่างหาก เพราะเมื่อเกิดรายจ่ายก้อนใหญ่ คนที่ไม่มีเงินสำรองมักต้องเลือกระหว่างหยุดจ่ายเบี้ยกับไปกู้เงิน

ถ้าเลิกกลางทาง ได้เงินคืนเท่าไร

ก่อนดูตัวเลข ให้แยกการยกเลิกสองแบบออกจากกัน แบบแรกคือการยกเลิกในช่วงแรกหลังได้รับกรมธรรม์ ซึ่งคู่มือประกันภัย ฉบับประชาชน ของ คปภ. ระบุว่าประกันชีวิตมีช่วงเวลาให้ยกเลิกได้ จำนวนวันและเงินที่จะได้คืนให้ดูตามที่ระบุในกรมธรรม์ของคุณ แบบที่สองคือการเวนคืนหลังพ้นช่วงนั้น ซึ่งได้เงินตามตารางมูลค่าเวนคืน ดังตัวอย่างด้านล่าง

โบรชัวร์ AIA Annuity Sure แสดงมูลค่าเวนคืนของกรณีผู้ชายอายุ 40 ปีที่จ่ายเบี้ยปีละ 209,100 บาท เมื่อวางเทียบกับเบี้ยที่จ่ายสะสมจะเห็นภาพชัด

ปีกรมธรรม์ที่ (ตามตารางในโบรชัวร์)

เบี้ยที่จ่ายสะสม (บาท)

มูลค่าเวนคืน (บาท)

มูลค่าเวนคืนเทียบเบี้ย

1

209,100

ไม่มี

–

2

418,200

147,900

ประมาณ 35%

5

1,045,500

817,700

ประมาณ 78%

10

2,091,000

2,009,400

ประมาณ 96%

13

2,718,300

2,721,700

ประมาณ 100%

ถ้าเลิกในปีที่ 2 คุณจะได้คืนราวหนึ่งในสามของเบี้ยที่จ่ายไป และมูลค่าเวนคืนเพิ่งแซงเบี้ยสะสมเล็กน้อยในปีกรมธรรม์ที่ 13 เอกสารเดียวกันเตือนว่าการทำประกันชีวิตไม่ใช่การฝากเงิน และการเวนคืนอาจได้เงินน้อยกว่าเบี้ยที่ชำระมาแล้ว ตัวเลขนี้เป็นของแบบนี้และกรณีตัวอย่างนี้เท่านั้น แบบอื่นต้องดูตารางของแบบนั้นเอง

โบรชัวร์ยังระบุอีกสองเรื่อง เรื่องแรก เมื่อเริ่มรับเงินบำนาญแล้ว ผู้เอาประกันไม่มีสิทธิเวนคืนกรมธรรม์ จึงเปลี่ยนบำนาญที่เหลือเป็นเงินก้อนตามใจไม่ได้ เรื่องที่สอง ถ้ายังมีหนี้ตามกรมธรรม์ค้างอยู่ในวันที่จะจ่ายบำนาญงวดแรก บริษัทจะนำมูลค่าเวนคืนหักหนี้แล้วคำนวณจำนวนเงินเอาประกันภัยใหม่ เงินบำนาญจะลดลงตามสัดส่วน

สิทธิภาษีที่ใช้ไปแล้วอาจต้องคืน

การเลิกสัญญายังกระทบภาษีย้อนหลัง ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร ฉบับที่ 194 ข้อ 4 และคู่มือกรอกแบบ ภ.ง.ด.91 ข้อ 7.8 กำหนดว่า ถ้าใช้สิทธิไปแล้วและต่อมาไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ของกรมธรรม์บำนาญ ผู้มีเงินได้จะหมดสิทธิยกเว้นนั้น และต้องยื่นแบบเพิ่มเติมเพื่อเสียภาษีสำหรับปีที่เคยนำเบี้ยไปหัก พร้อมเงินเพิ่ม ซึ่งคือเงินที่ต้องจ่ายเพิ่มจากภาษีที่ขาด ในอัตรา 1.5% ต่อเดือนหรือเศษของเดือน นับตั้งแต่พ้นกำหนดยื่นแบบของปีนั้นจนถึงวันที่ชำระภาษี แต่ไม่เกินจำนวนภาษีที่ขาด ตามมาตรา 27 แห่งประมวลรัษฎากร หน้าคำถามคำตอบของกรมสรรพากร มีตัวอย่างประกันชีวิตทั่วไปที่ยกเลิกกรมธรรม์หลังใช้สิทธิมา 5 ปี ซึ่งกรมสรรพากรถือว่ากรมธรรม์มีกำหนดเวลาไม่ถึง 10 ปี จึงผิดเงื่อนไขและต้องยื่นแบบเพิ่มเติม ตัวอย่างนี้เป็นการยกเลิกก่อนครบ 10 ปี เอกสารของกรมสรรพากรที่อ้างไว้ในบทความนี้ไม่ได้ตอบตรง ๆ ว่าถ้ายกเลิกกรมธรรม์บำนาญหลังปีที่ 10 แต่ก่อนเริ่มรับบำนาญจะเป็นอย่างไร จึงไม่ควรถือว่ามูลค่าเวนคืนที่แซงเบี้ยในปีที่ 13 แปลว่าเลิกได้โดยไม่กระทบภาษี

ถ้าวันหนึ่งจ่ายเบี้ยต่อไม่ไหว อย่าเพิ่งหยุดจ่ายเงียบ ๆ ให้ถามบริษัทเป็นลายลักษณ์อักษรว่ามีทางเลือกอะไร และแต่ละทางกระทบเงินบำนาญอย่างไร แล้วสอบถามกรมสรรพากรว่าทางเลือกนั้นกระทบสิทธิที่เคยใช้หรือไม่

เทียบข้อเสนอประกันบำนาญ: อ่านตารางผลประโยชน์และคิด IRR

เอกสารขายประกันบำนาญหลายแบบแสดงยอดบำนาญรวมตลอดสัญญา แต่ยอดรวมขึ้นกับว่าคุณจ่ายเบี้ยกี่ปี รอนานแค่ไหน และมีชีวิตรับเงินได้กี่งวด สองข้อเสนอที่ยอดรวมใกล้กันจึงอาจให้ผลต่างกันมาก วิธีที่ช่วยได้คือแปลงตารางเป็นเงินเข้าออกรายปี แล้วคิดเป็นอัตราผลตอบแทนต่อปี

IRR คืออะไร

IRR หรืออัตราผลตอบแทนภายใน คืออัตราต่อปีที่ทำให้มูลค่าของเงินที่จ่ายออกไปกับเงินที่ได้รับกลับมาในเวลาต่างกันเท่ากันพอดี เมื่อคิดย้อนกลับมาที่วันเริ่มสัญญา เพราะนับเรื่องเวลาไว้แล้ว คุณจึงนำไปเทียบกับทางเลือกอื่นที่ผูกเงินนานพอกันได้ ในโปรแกรมตารางคำนวณ ให้ใส่เงินที่จ่ายเป็นค่าติดลบ เงินที่รับเป็นค่าบวก เรียงทีละปี แล้วใช้ฟังก์ชัน IRR ถ้าวันที่จ่ายและรับห่างกันไม่เท่ากัน ให้ใช้ฟังก์ชันที่ใส่วันที่จริงได้ เช่น XIRR

ลองคิดจากตัวอย่างในโบรชัวร์

ใช้กรณีตัวอย่างเดิมจากโบรชัวร์ AIA Annuity Sure คือจ่ายเบี้ยปีละ 209,100 บาท 20 ปี ตั้งแต่อายุ 40 ถึง 59 ปี แล้วรับบำนาญปีละ 255,000 บาท ตั้งแต่อายุ 60 ถึง 90 ปี รวม 31 ครั้ง เราสมมติว่าเบี้ยจ่ายต้นปีกรมธรรม์ บำนาญงวดแรกจ่ายตอนอายุ 60 ปีตามตารางในโบรชัวร์ และเงินภาษีที่ประหยัดได้กลับมาในปีถัดจากปีที่จ่ายเบี้ย ผลข้างล่างเป็นการคำนวณของเราจากตัวเลขในเอกสาร ไม่ใช่ตัวเลขที่บริษัทประกาศ

สถานการณ์

IRR ต่อปีโดยประมาณ

มีชีวิตรับบำนาญครบ 31 ครั้งถึงอายุ 90 ปี ไม่นับภาษี

2.6%

รับบำนาญถึงอายุ 85 ปี (26 ครั้ง) ไม่นับภาษี

2.0%

รับบำนาญถึงอายุ 80 ปี (21 ครั้ง) ไม่นับภาษี

1.2%

เสียชีวิตระหว่างรับบำนาญก่อนได้รับครบ 17 ครั้ง (ราวอายุ 76 ปี)

ประมาณ 0%

รับครบถึง 90 ปี และประหยัดภาษีปีละ 20,000 บาท (ลดหย่อน 200,000 บาทที่อยู่ในขั้นภาษี 10% ทั้งหมด)

3.0%

รับครบถึง 90 ปี และประหยัดภาษีปีละ 60,000 บาท ตามตัวเลขฐานภาษี 30% ในโบรชัวร์ (ขั้น 30% ใช้กับเงินได้สุทธิเกิน 2,000,000 บาทต่อปี)

4.0%

กรณีเสียชีวิตก่อนราวอายุ 76 ปีได้ผลประมาณ 0% เพราะตามเงื่อนไขของแบบนี้ ผู้รับประโยชน์จะได้เบี้ยที่จ่ายมาแล้วหักบำนาญที่รับไปแล้ว เงินรวมที่กลับมาถึงคุณและครอบครัวจึงเท่ากับเบี้ยที่จ่าย แต่ไม่มีผลตอบแทนจากเวลาที่รอ เส้นแบ่งอยู่ที่งวดที่ 17 เพราะ 4,182,000 ÷ 255,000 เท่ากับประมาณ 16.4 งวด

ตารางนี้แสดงลักษณะสำคัญของประกันบำนาญ ยิ่งมีชีวิตยืนยาว ผลตอบแทนยิ่งดีขึ้น และสิทธิภาษีช่วยเพิ่มผลตอบแทนให้คนที่เสียภาษีในขั้นสูง ตัวเลข 2.6% ไม่ได้ดีหรือแย่ในตัวเอง ให้เทียบกับทางเลือกที่คุณมีจริงซึ่งแน่นอนและผูกเงินนานใกล้เคียงกัน แล้วถามตัวเองว่ารายได้รับรองจนถึงอายุ 90 ปีมีค่ากับคุณแค่ไหน

แบบมีเงินปันผลและการเทียบบนฐานเดียวกัน

ถ้าข้อเสนอแสดงเงินปันผลหรือบำนาญเพิ่มพิเศษ ให้คิด IRR จากเงินส่วนที่รับรองก่อน แล้วจึงดูส่วนเพิ่มเป็นช่วงความเป็นไปได้ อย่านำ IRR กรณีดีที่สุดของแบบหนึ่งไปเทียบกับ IRR ส่วนที่รับรองของอีกแบบ

เวลาเทียบหลายข้อเสนอ ให้ตั้งเงื่อนไขเดียวกันก่อน เช่น งบเบี้ยต่อปีเท่ากันหรือบำนาญเป้าหมายเท่ากัน อายุเริ่มรับเท่ากัน และอายุสิ้นสุดใกล้กัน แล้วคิด IRR ทั้งแบบไม่นับภาษีและแบบนับเฉพาะภาษีที่คุณประหยัดได้จริงจากเงินได้ของตัวเอง ไม่ใช้ตัวเลขภาษีสมมติในเอกสารขาย ถ้าตัวเลขต่างกันไม่มาก ให้ใช้มูลค่าเวนคืน ผลประโยชน์กรณีเสียชีวิต และภาระเบี้ยที่คุณรับไหวเป็นตัวตัดสิน

คำถามที่ควรถามผู้ขาย

คำถามเหล่านี้ช่วยให้ได้ตัวเลขครบสำหรับการคิดข้างต้น

  • บำนาญส่วนที่รับรองปีละกี่บาท งวดแรกเข้าวันไหน และงวดสุดท้ายวันไหน
  • ตัวเลขส่วนใดไม่รับรอง และใช้สมมติฐานผลตอบแทนเท่าไร
  • ถ้าเสียชีวิตก่อนหรือระหว่างรับบำนาญ ผู้รับประโยชน์ได้เงินเท่าไรในแต่ละปี
  • ขอดูตารางมูลค่าเวนคืนทุกปี และเมื่อเริ่มรับบำนาญแล้วยังเวนคืนได้หรือไม่
  • แบบนี้เข้าเกณฑ์เบี้ยประกันชีวิตแบบบำนาญหรือไม่ เบี้ยส่วนไหนเป็นสัญญาเพิ่มเติม และต้องแจ้งความประสงค์ให้บริษัทส่งข้อมูลอย่างไร

ประกันบำนาญเหมาะกับใคร และเมื่อไรควรเริ่มจากทางอื่นก่อน

เมื่อมองรวมทุกหัวข้อ ประกันบำนาญคือเครื่องมือสร้างรายได้ขั้นต่ำที่รู้จำนวนแน่นอนในช่วงอายุที่กำหนด จุดแข็งคือความแน่นอนและการรับมือกับความเสี่ยงที่จะอายุยืนกว่าเงินเก็บ ข้อจำกัดคือเงินถูกผูกไว้นาน เลิกกลางทางมีต้นทุน และบำนาญจำนวนคงที่ไม่โตตามค่าครองชีพ

กลุ่มที่ประกันบำนาญมักตอบโจทย์

  • อยากมีรายได้ประจำที่แน่นอนไว้จ่ายค่าใช้จ่ายจำเป็น และไม่อยากบริหารเงินลงทุนเองทุกปีหลังเกษียณ
  • เสียภาษีในขั้นที่สิทธิลดหย่อนมีความหมาย และวงเงินประกันชีวิตทั่วไปหรือกลุ่ม 500,000 บาทยังว่าง
  • มีรายได้สม่ำเสมอและมีเงินสำรองฉุกเฉินแล้ว จนมั่นใจว่าจะไม่ต้องดึงเงินนี้ออกก่อนเริ่มรับบำนาญ
  • กังวลว่าจะอายุยืนกว่าเงินเก็บ เพราะประกันบำนาญให้ผลดีขึ้นเมื่อคุณมีชีวิตรับเงินนานขึ้น

กรณีที่ควรเริ่มจากทางอื่นก่อน

  • ยังไม่มีภาษีต้องเสีย หรือเสียในขั้นต่ำมาก ประโยชน์ทางภาษีจะน้อยหรือเป็นศูนย์ เหลือเพียงผลตอบแทนตามสัญญา ซึ่งควรเทียบกับการออมที่ยืดหยุ่นกว่า
  • มีหนี้ดอกเบี้ยสูง เช่น บัตรเครดิตหรือสินเชื่อส่วนบุคคล การลดหนี้ก่อนมักช่วยได้มากกว่าการผูกเงินไว้หลายสิบปี
  • ยังไม่มีเงินสำรองฉุกเฉิน หรืออาจต้องใช้เงินก้อนในไม่กี่ปี เพราะถ้าเลิกกลางทาง อาจได้เงินคืนน้อยกว่าเบี้ยและต้องคืนสิทธิภาษีพร้อมเงินเพิ่ม
  • มีคนพึ่งพารายได้ของคุณ แต่ยังไม่มีประกันชีวิตที่พอ ความคุ้มครองชีวิตสำหรับครอบครัวควรมาก่อน
  • วงเงินกลุ่ม 500,000 บาทเต็มแล้ว จากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพหรือ RMF เบี้ยบำนาญจะเหลือที่ลงได้เพียงวงเงินประกันชีวิตทั่วไปที่ยังว่าง
  • ต้องการให้เงินเติบโตตามเงินเฟ้อ บำนาญจำนวนคงที่ทำหน้าที่นี้ไม่ได้ ควรมีสินทรัพย์ที่มีโอกาสเติบโตอยู่คู่กัน

ก่อนเซ็น ให้ตอบสามคำถามนี้ให้ได้

  1. หลังเกษียณคุณจะขาดรายได้ปีละเท่าไร เมื่อคิดเป็นเงินของปีที่เกษียณ
  2. ต้องการให้เงินเริ่มเข้าวันไหน และจ่ายไปถึงอายุเท่าไร
  3. วันนี้จ่ายเบี้ยต่อเนื่องได้ปีละเท่าไร

เมื่อมีคำตอบแล้ว จึงนำข้อเสนอจริงมาคำนวณตามขั้นตอนในหัวข้อก่อนหน้า สำหรับปีภาษี 2569 สิทธิลดหย่อนนับจากเบี้ยที่จ่ายภายในปี 2569 ถ้าคุณกำลังคิดเรื่องนี้ช่วงปลายปี การใช้เวลาอีกไม่กี่วันตรวจตัวเลขให้ครบ คุ้มกว่าการรีบเซ็นสัญญาที่ต้องอยู่ด้วยหลายสิบปี

แหล่งอ้างอิง